Czytelnia Serwisu Molosy.pl - POSTĘPOWANIE Z CHORYMI ZWIERZĘTAMI

Po zbadaniu przyczyn choroby staramy się je usunąć lub też osłabić ich wpływ na organizm chorego zwierzęcia. Wiele chorób ustępuje niemal natychmiast po usunięciu przyczyn, a jeśli nawet wyzdrowienie trwa jakiś czas, to zwierzę i tak powróci do zdrowia.

Bardzo istotne jest zapewnienie zwierzęciu spokoju, wygodnego miejsca do spania, okrycia, a także pożywnego, ale lekkostrawnego pokarmu. W przypadku zaburzeń żołądkowo-jelitowych (zaparcia, biegunki, kolki, wzdęcia), a także chorób uczuleniowych, wskazany jest post, podczas którego podajemy zwierzęciu świeżę wodę do picia z dodatkiem odrobiny soli.
Podczas opieki nad chorym zwierzęciem przestrzegajmy następujących zasad:
1. W trakcie każdego leczenia należy pozbyć się niecierpliwości w oczekiwaniu na moment, kiedy lekarstwo lub zabieg poskutkuje. Nie ma nic gorszego jak szybka zmiana leków i gwałtowne stosowanie innych w oczekiwaniu lepszego skutku.
2. Jeżeli rozpoczęte leczenie i użyte środki spowodują polepszenie, stosujemy je nadal tak długo, jak to będzie wskazane.
3. Jeśli mamy do wyboru rozmaite środki medyczne, to rozpocznijmy leczenie od tych, które działają jak najłagodniej, a więc są najmniej szkodliwe dla organizmu chorego zwierzęcia. Jedynie z konieczności, gdy w grę wchodzi walka o życie, należy korzystać ze środków silnie działających.
4. Zawsze powinno się wybierać jak najprostszą metodę leczniczą.
5. W każdym przypadku chorobowym nie zapominajmy o diecie i zabiegach naturalnych (okłady, kąpiele, nacierania itp.).

Odżywianie chorego zwierzęcia
Przebieg leczenia uzależniony jest bardzo od właściwego odżywiania zwierzęcia. Chore zwierzę zwykle traci apetyt. „Troskliwy" opiekun jest — naturalnie — zdania, że w chorobie jego przyjaciel powinien być odżywiany szczególnie dobrze. Powodowany sercem, zaczyna chorego przekarmiać. Takie postępowanie wyrządza krzywdę choremu zwierzęciu i zdecydowanie opóźnia jego powrót do zdrowia.
Jak już wspomniano, we wszystkich chorobach przewodu pokarmowego i chorobach uczuleniowych wskazana jest 1—3-dniowa głodówka z podawaniem zwierzęciu czystej wody. Po upływie tego czasu, jeśli choroba nadal nie ustępuje, podajemy zwierzęciu rzadki kleik z płatków owsianych, który przygotowujemy w następujący sposób: 1—2 łyżki płatków owsianych zalewamy 3/4 l zimnej wody i nastawiamy na małym ogniu często mieszając. Po 10 min. kleik jest gotowy.
Gdy zwierzę wraca już do zdrowia, a objawy chorobowe ustąpiły, wówczas psom i kotom można podawać surowe, wysokogatunkowe mięso wołowe. Należy się wystrzegać podawania podrobów.
Wszelkie płyny podawane chorym zwierzętom powinny być ciepłe.

Podawanie leków i inne zabiegi lecznicze
W naszym leczeniu naturalnym zwierząt podajemy leki ziołowe, mineralne, homeopatyczne, a także stosujemy zabiegi takie, jak masaże, okłady, przemywania, inhalacje, lewatywy, zawijania wilgotne i polewania.

Podawanie zwierzętom leków jest zwykle sprawą kłopotliwą. W przypadku leczenia naturalnego podawanie leków jest łatwe i na ogół dobrze znoszone przez chore zwierzęta. W przypadku leków gorzkich i o silnym zapachu podajemy je w ten sposób, że otwieramy naszemu podopiecznemu jamę ustną i wkładamy łyżkę z lekiem Gęśli jest płynny) lub też przyrządzoną wcześniej pigułkę z ziół roztartych z miodem wkładamy głęboko aż do nasady języka i wówczas zwierzę odruchowo lek połknie. Leki homeopatyczne wkraplamy do 1/2 szklanki wody, jeśli są płynne, lub rozpuszczamy w wodzie, jeśli są w proszku, i podajemy zwierzęciu przy pomocy łyżki lub pipety z grubego szkła.
Jeżeli zwierzę jest bardzo krnąbrne, możemy mu podać wskazany lek przy pomocy lewatywy. W takim przypadku porcję leku wlewamy do 1/2 szklanki ciepłej wody l wprowadzamy do kiszki stolcowej zwierzęcia przy pomocy gruszki. Po usunięciu gruszki przyciskamy na chwilę ogon zwierzęcia do odbytu, aby uniemożliwić wylanie się płynu na zewnątrz.
Przemywanie stosujemy w przypadku zapalenia jamy ustnej zwierzęcia, schorzeń dróg rodnych, a także podczas leczenia ran. Wykonujemy je przy pomocy gruszki gumowej z miękkim końcem. W przypadku braku gruszki możemy użyć większej strzykawki lub w ostateczności sporego kawałka waty, którą nasycamy płynem, a następnie wyciskamy go trzymając watę ponad raną. Gruszkę gumową stosujemy także do przemywania jamy ustnej zwierzęcia.

Do przemywania oczu i ran na powierzchni skóry używamy waty namoczonej w roztworze leku, zaś do ran głębszych gruszki gumowej. Do rozpuszczenia leku używamy zawsze przegotowanej wody lub wody przekroplonej.

W leczeniu ran, a głównie schorzeń skóry lub błon śluzowych, stosujemy pędzlowanie. Zanim jednak przystąpimy do zabiegu pędzlowania, należy usunąć włosy wyrastające wokół rany i oczyścić ją. Dopiero po wykonaniu tych czynności nawijamy na cienki patyk lub drut kawałek waty, zwilżamy watę płynem przeznaczonym do pędzlowania i delikatnymi ruchami smarujemy dokładnie chore miejsca.

Okłady, masaże, kąpiele
Okład górny.
Okładu górnego używamy w zaburzeniach żołądka i kiszek zwierzęcia, zwłaszcza wówczas, kiedy istnieje skłonność do wiatrów. Okład taki wykonujemy w sposób następujący: duży kawałek zgrzebnego płótna lnianego składamy 3—4 razy na taką długość i szerokość, aby pokrył piersi i brzuch chorego zwierzęcia; po prawej i lewej stronie tułowia płótno powinno się zwieszać. Tak przygotowane płótno maczamy w zimnej wodzie, wykręcamy i owijamy nim zwierzę. Cały okład owijamy szczelnie kocem wełnianym, aby do płótna nie dochodziło powietrze. W ten sposób nałożony okład pozo stawiamy na 1 godzinę. Po usunięciu okładu zwierzę wycieramy i pozwalamy mu biegać, ale nie wypuszczamy go na świeże powietrze. Uwaga: okład taki stosujemy, gdy ciało zwierzęcia jest ciepłe.

Okład na brzuch.
Okład na brzuch stosujemy przy zaburzeniach żołądka, kurczach, przekrwieniu płuc lub serca, w celu odprowadzenia krwi. Płótno lniane składamy 3—4-krotnie, moczymy w zimnej wodzie i dobrze wyżęte kładziemy zwierzęciu na brzuch od żeber aż do pachwiny, owijamy flanelą, a potem kocem. Okład pozostawiamy na 1 godzinę.

Masaż tułowia.
Masaż tułowia wykonujemy suchymi rękoma. Rozpoczynamy go od tylnej części szyi posuwając się następnie obydwiema rękami w dół. Taką czynność wykonujemy 3—4 razy. Te same ruchy powtarzamy na drugiej stronie ciała od szyi do krzyża również 3-4 razy. Masaż taki powinien trwać 3-5 minut. Stosujemy go w przypadku skurczów, zaburzeń trawiennych, a zwłaszcza zaparć.

Masaż miejscowy.
Masaż miejscowy wykonujemy suchymi dłońmi zawsze w jednym kierunku — w tym, w którym krew z danej części ciała spływa żyłami do serca, np. kończynę masujemy od palców w górę. Masaż miejscowy należy stosować w obrzękach kończyn, obrzękach podbrzusza lub klatki piersiowej, spowodowanych chorobą serca lub nerek, przy przewlekłych zapaleniach ścięgien lub stawów.
Nie stosujemy takiego masażu w obrzękach bolesnych lub gorączkowych, a także w ropniach.

Masaż ogólny. Masaż ogólny stosujemy wówczas, kiedy zwierzę jest osłabione lub przemarznięte, a wykonujemy go tak samo jak masaż tułowia. Po zakończeniu masażu okrywamy zwierzę ciepłym kocem.
Kąpiele ciepłe stosujemy w przypadkach schorzeń kończyn, zwłaszcza poduszek palcowych u psów i kotów. Do niedużego pojemnika z ciepłą wodą dodajemy napar z ziół lub dolewamy wskazaną nalewkę ziołową, a następnie wstawiamy nogę chorego zwierzęcia na 15—20 minut. Kąpiel przeprowadzamy dwa razy dziennie.

Źródło: Andrzej Szymański, Lekarz domowy naturalny dla naszych braci mniejszych, OFFICYNA, Warszawa 1991, s. 12-15