ZACHOWANIA AGRESYWNE
Wysłano dnia 08-12-2003 o godz. 00:00:00 przez byalbayx
|
|
Aggga napisał "Agresja może być jednak także kłopotliwym lub wręcz niebezpiecznym zaburzeniem w zachowaniu. Ogólnym mianem zaburzeń w zachowaniu nazywamy takie zachowania psa, które zaburzają równowagę w stadzie - także w stadzie zastępczym, jakim jest dla niego ludzka rodzina.
Mogą to być zarówno zachowania normalne z punktu widzenia psich zwyczajów, ale niepożądane z punktu widzenia ludzi, jak i zachowania typowo patologiczne.
Stałe powtarzane błędy ludzi, brak prawidłowej reakcji i właściwej terapii zachowań prowadzą do pogłębienia zaburzeń i utrwalenia zachowań nieprawidłowych. To najprostsza droga do wykształcenia zachowań patologicznych, co w przypadku kłopotów z agresywnością psa oznacza już realne zagrożenie dla ludzi.
Aby zilustrować te rózważania, przyjrzyjmy się jednemu z przypadków agresji nabytej, której przyczyna może być z pozoru błaha: nieprawidłowe sygnały hierarchiczne.
Pies otrzymywał sygnały, że zajmuje główne miejsce w hierarhii - spał na fotelu, jadł przy stole podczas posiłków,nie pozwalał przejść koło swojej miski czy sięgnąć po nią. Nagle właściciel chce np. spędzić psa z fotela. Każe mu zejść, podnosi rękę na znak groźby - pies nie ustępuje i zaczyna warczeć. Właściciel chwyta go za kark, żeby zmusić do zejścia - pies gryzie. Właściciel puszcza psa, zajmije się pogryzioną ręką - w rozumieniu psa ustąpił w utarczce o miejsce w hierarchii i "liże" rany. Normalna agresja hierarchiczna przebiega tak, że pies dominant grozi, a jeśli osobnik podporządkowany ( a tak postrzega własciciel) nie raguje - stopniuje groźby na coraz wyraźniejsze. W końcu karci krąbnego poddanego, gryząc go, po czym gdy tak "zdyscyplinowany" poddany zachowa się dalej "przyzwoicie" - pokój zostaje ponownie zawarty.
Pies szybko uczy się, iż gryzienie stanowi łatwą i skuteczną formę rozwiązywania konfliktu. Teraz jużpo prostu gryzie, pomijając grożenie, wyeliminowana też została faza zawarcia pokoju - jako nieskuteczna.
I tak niepostrzeżnie zachowanie przystosowawcze zmieniło się w zachowanie patologiczne. Agresywność rekcyjna przeszła w stadium nadagresywności. W sytuacji agresywności reakcyjnej zwykle wystarcza reedukacja - oczywiście nie tylko psa, ale całego stada, a więc właściciela i rodziny. Właściciele muszą uświadomić sobie swojąpozycję w stadzie, a pod kierunkiem specjalisty w zakresie zachowania zwierząt (trenera behawioralnego) przeprowadza się tzw. kontrolowaną regresje hierarchiczną, czyli swoistą terapię zachowania. Pamiętajmy, że pies nieprędko ustepi z pozycji przywódcy i nieraz może próbować ją odzyskać. Trzeba postęować konsekwentnie i cierpliwie.
W przypadku nadagresywności zwierzę jest już niebezpieczne. Jeśli w domu mieszkajądzieci lub osoby starsze, odradzałabym jego terapię. Jeśli sa tylko rdorosłe, sprawne osoby, można pokusić się o leczenie psa z zastosowaniem środków uspokajających- neuroleptyków - pod kierunkiem lekarza weterynarii i jednocześnie prowadzić trening zmierzający do regresji hierarchicznej zwierzęcia.
Leczenie nieodpowiednich, kłopotliwych czy wspomnianych niebezpiecznych zachowań psa odbywa się na zasadzie swoistej psychoterpii wspomaganej środkami farmakologicznymi. Wrunkiem powodzenia jest współpraca całej rodziny i cierpliwości, bo na pierwsze wyniki trzeba poczekać co najmniej dwa tygodnie, a nwert miesiąc.
Im wcześniej zaczniemy terapię, tym szybciej osiągniemy skutek i tym będzie on trwalszy. Reagować trzeba wówczas, gdy zwierzę dopiero zaczyna sprawiać kłopoty. Znacznie łatwiej jest bowiem nie dopuścić do utrwalenia się zachowań niewałaściwych i z czasem przekszałcenia ich w zachowania patologiczne, niż uporać się z utrwalonymi juzachowaniami patologicznymi, które w przypadku zachowań agresywnych zagrażają bezpieczeńswtu rodziny i otoczenia.
Lekarz weterynarii Małgorzata Szmurło
Przyjaciel Pies nr 8/2003"
|
| |
|
Nie masz jeszcze konta Klubowicza w tym dziale? Możesz sobie założyć. Jako zarejestrowany Klubowicz będziesz miał kilka przywilejów.
|
Wynik głosowania: 3.58
Głosów: 12
|
|
