Czytelnia Serwisu Molosy.pl - Berneński Pies Pasterski

Gosiek napisał "Berneński Pies Pasterski - ktoś kto nie miał bliskiego kontaktu z tym psem powie "pies jak każdy inny pies" ktoś inny powie, że dla właściciela każdy pies jest wyjątkowy.
Pewnie to prawda, ale dla ludzi którzy chociaż raz spotkali na swojej drodze tego trójkolorowego kudłatka, inna rasa już nie istnieje.
Co sprawia, że jest tak wyjątkowy? Co takiego w nim jest że nie traktujemy go jak psa ale jak członka rodziny?

Moje szaleństwo z tą rasą zaczęło się kilka lat temu kiedy zobaczyłam trzymiesięcznego Bernusia. Trzeba przyznać, że malutki Berneńczyk to najcudowniejsze stworzonko na świecie. Niestety na spełnienie marzenia o psie musiałam zaczekać.
Aż nadszedł czas kiedy moje życie na tyle się ustabilizowało, że mogłam kupić psa. Oczywiście nie było dyskusji jaka rasa bo to było wiadome od dawna - tylko Bernuś
Serce straciłam w dniu kiedy pojechałam do hodowli obejrzeć pieski. Zaraz po stracie serca zauważyłam również stratę rozumu.
Zaczęło się od przywiezienia do domu "małej" puszystej kuleczki. W przypadku innej rasy taka kuleczka zaczyna od intensywnego zwiedzania mieszkania, no i od nasiusiania na dywan. Mały Bernuś zaraz po zwiedzeniu mieszkania siada taki bezradny i smutny wpatrzony w nas i budzą się w nas instynkty macierzyńskie do malutkiej sierotki.

I już mamy wyrzuty sumienia, robimy wszystko żeby był zadowolony. Nie chce spać na swoim posłaniu, to nic przecież może spać z nami w sypialni. Nie chce jeść suchego jedzenia, nie szkodzi przecież możemy pieskowi gotować. Żeby pieskowi nie było smutno zabieramy go na kanapę lub kolana z czasem zaczyna jeździć z nami do pracy.
Mieszkamy na piętrze więc to do siusiania znosimy kuleczkę na rękach, chociaż kuleczka zaczyna ważyć więcej niż ja, a sąsiedzi na nasz widok z ogromnym szczeniakiem na rękach zaczynają kręcić kółka na czole i coraz rzadziej odpowiadają nam "dzień dobry "Nasze "maleństwo" uwielbia takie noszenie na rękach, obejmuje nas łapkami za szyję i zagląda w oczy. Bernusiowi bardzo zależy na takich kontaktach. Przytulanie , głaskanie i wszelkie czochrania są mu niezbędne do życia tak jak jedzenie i picie.
I tak już będzie do końca jego psiego żywota. Zawsze będziesz czuć jego obecność obok siebie. Zawsze będzie spał w miejscu z którego widać cały dom i dokładnie będzie liczył czy wszyscy już wrócili do domu. Na nic kupowanie materacyków czy legowisk, Bernuś zawsze wybierze sobie w domu miejsce najbardziej jemu odpowiadające.
Berneńczykowi do szczęścia niezbędne są trzy rzeczy, po pierwsze właściciel, po drugie właściciel i po trzecie właściciel. Często zastanawiam się czy to ja mam psa, czy jest dokładnie odwrotnie.
Przywiązanie tego psa do człowieka przewyższa wszystkie inne jego instynkty. Jak ktoś potrzebuje psa do kojca to musi zrezygnować z tej rasy. Wszyscy którzy uważają, że miejsce psa jest na dworze muszą zmienić zdanie przy Berneńczyku. Musimy tolerować odwiedziny pieska w mieszkaniu , bo tu gdzie przebywa rodzina , przebywa także pies.
Nasz Berneńczyk mieszka w bloku i nie rozpacza z tego powodu. Bardziej sobie ceni naszą bliską obecność niż hektary trawnika.
Berneńczyk jest bardzo inteligentny i przy bardzo bliskim kontakcie z człowiekiem uczy się bardzo szybko. Ponieważ jest to duży pies szkolenie wydaje się wprost oczywiste ale szkolenie Berneńczyka różni się od szkoleń tradycyjnych. Nie może być mowy o kolczatkach i innych drastycznych metodach. Jest inteligentny i szybko zrozumie o co nam chodzi przy dużo łagodniejszych sposobach. Te sposoby to najczęściej psie ciacho.
Zaskakująca jest też mimika naszego kudłatka potrafi się uśmiechać, lub być smutny co od razu widać na kochanym pyszczku.

Niestety Berneńczyki zaczęły być rasą modną kupowane są jako elegancka ozdóbka trawnika. Płacą za swój efektowny wygląd. Berneńczyk jest wyłącznie dla ludzi kochających zwierzęta i ceniących osobisty kontakt z nim. Zostawiony sam sobie czuje się samotny i odtrącony. Jeśli nie masz ochoty potykać się o własnego psa, nie chcesz aby ten wścibski nos towarzyszył ci we wszystkim co robisz to nie kupuj psa tej rasy, bo będziesz niezadowolony a twój pies nieszczęśliwy.
Jest to moja osobista ocena i pewnie właściciele innych ras mogą o swoich ukochanych psiakach napisać to samo. Jedno jest pewne odkąd zamieszkał z nami Bernuś jesteśmy zdrowsi (długie spacery) i szczęśliwsi,bo nic tak nie od stresuje jak mokry nochal na policzku.

Źródło: Napisane przez Gosiek"


Zostań Klubowiczem	Start · Tematy Czytelni · Linki www · Profil Klubowicza · Powrót do Serwisu