Czytelnia Serwisu Molosy.pl

sajko napisał "Za duży, za ciężki, złe dla stawów, szkodliwe dla serca- ilu właścicieli molosów słyszało takie opinie próbując wykonywać w podopiecznymi różnorakie aktywności sportowe. Jednak czym jest pies, jeśli nie jest w stanie wykonać podstawowych czynności fizycznych? Od wieków pies to był właśnie ten mokry nos, radosny ogon i cztery bardzo sprawne łapy, które pozwalały pilnować i bronić pana i obejścia, pomagać w polowaniach i ścigać się krwawych ścierać ku uciesze gawiedzi. A w jakich sportach obecnie mogą startować molosy?

Wszystkie psy, niezależnie od wagi i rozmiaru powinny być w stanie pójść z właścicielem na długi spacer po polach. Jednak patrząc na niektóre obecne molosy, w tym głownie Mastino Neapolitano, mam poważne wątpliwości, czy psy, które ledwo robią dwa kółka kłusem po ringu byłyby w stanie przejść mocnym chodem dłużej niż 10min. Każdy właściciel może samodzielnie wykonywać podstawowy "trening". Moim ulubionym jest aport po plaży i pod górę. Oba są dosyć bezpieczne dla stawów, a wzmacniają wspaniale mięśnie całego psiego ciała. Jeśli pies nie ma ochoty na aport, może być to zabawa z innymi psami w miękkim piachu lub na miękkim mchu, które dzięki grząskości pozwalają na szybkie kształtowanie rzeźby mięśniowej. Warto łączyć takie zabawy z pływaniem a przynajmniej brodzeniem po wodzie. Znowu, jest to bardzo korzystny rodzaj ćwiczeń dla stawów, a jednocześnie efektywny sposób treningu. Moim zdaniem są to na tyle delikatne zabawy, że wszystkie psy powinny być w stanie w nich uczestniczyć.

Jeśli są rasy, które nie są w stanie tego zrobić, może warto się zastanowić, dokąd zmierza hodowla?
Również lekką formą treningu z psem są różnego rodzaju przeciągania. Na początek może ciągnąć nas lekko stawiających opór, albo nas na rowerze. Jeśli nam i psu się bardzo taka forma spędzania wolnego czasu podoba, możemy bawić się w ciąganie sanek, opon lub sportowo- w weight pulling. Oczywiście jest to domena głównie terierów typu bull, co nie znaczy, że nie warto być prekursorem tego sportu wśród molosów.
Osobiście moje ulubione dyscypliny to te, wymagające wysiłku fizycznego ze strony właściciela i psa, ale i dające najwięcej satysfakcji, czyli agility, flyball i frisbee. Trenować je mogą prawie wszystkie molosy, pewnie z wyjątkiem mastino i większości mastifów. Jednak cane corso, dogi argentyńskie czy niemieckie z pewnością mogą uprawiać agility.

Aby chronić stawy, na treningach biegają na niższych przeszkodach, a tylko na zawodach startują na pełnowymiarowych. Dodatkowo w niektórych krajach, jak Stany Zjednoczone czy Francja, nawet na zawodach jest specjalna klasa dla tak ciężkich psów jak molosy (w ST.Zj.- "prefered", we Francji - "D"). Oznacza to, że psy duże i ciężkie przeszkody skokowe mają takie jak psy w klasie "M", czyli średniej wielkości. Pozostałe przeszkody, w tym strefowe, są jak dla psów dużych, z klasy "L". A co daje agility?
Wspaniałą więź między przewodnikiem a psem, niesamowitą satysfakcję ze wspólnie osiągniętego celu, wzajemne zrozumienie i pełne zaufanie, które często procentuje w najmniej oczekiwanych sytuacjach "życia codziennego". Ostatnie z konkurencji, flyball i frisbee, zależą w pełni od predyspozycji psa. Jeśli pies nie lubi aportować, nigdy nie zrozumie, po co ma łapać ten "latający talerz". Jednak wytrenowany molos w obu dyscyplinach wygląda imponująco.

Dla mnie molos to przede wszystkim pies, a pies to po pierwsze sprawność ciała i ducha. W jakim celu hodować psy, które nie są w stanie podbiec kawałeczek kłusem? Które dostają zadyszki po zejściu pół piętra po schodach? Nigdy nie zrozumiem, a jako osoba uwielbiająca aktywne spędzanie czasu z psem, nigdy również nie będę miała molosa, który nie będzie mógł mi towarzyszyć w sportowych szaleństwach.

Źródło: Napisane przez Sajko"


Zostań Klubowiczem	Start · Tematy Czytelni · Linki www · Profil Klubowicza · Powrót do Serwisu