Czytelnia Serwisu Molosy.pl - Czy ktoś kiedyś słyszał o psie samurajów?

Emilia napisał "Czy ktoś kiedyś słyszał o psie walczącym sumo?
Czy na pewno mowa o psie? Czy istnieje taka rasa?
Oczywiście że tak. Chodzi o rasę wywodzącą się z Japonii.
To rasa o dość egzotycznej nazwie "Tosa Inu".
Inu w języku japońskim znaczy pies, natomiast tosa to nazwa jednej z japońskich wysp.
Pies ten znany jest także pod nazwą mastif japoński.
Tosa to masywny, duży i silny pies o dostojnym wyglądzie.

To przyjaciel a zarazem obrońca domu. To pies o bardzo zrównoważonej psychice, wszelkie oznaki nadpobudliwości czy bojaźliwości są uznawane za wadę.
Tosa nie jest psem dla każdego, ponieważ wymaga doświadczonego przewodnika. W wychowaniu tosy bardzo ważna jest konsekwencja. Od wieku szczenięcego należy wyraźnie pokazywać psu co mu wolno a co jest niedopuszczalne.
Kolejną, a zarazem bardzo istotną sprawą jest socjalizacja tosy przede wszystkim z psami.
Tosa powinna od pierwszych miesięcy życia mieć kontakt z różnymi psami, w różnym wieku i różnej wielkości.
Czy to jednak wystarczy, aby tosa w wieku dojrzałym lubiła i chętnie bawiła się z innymi psami?
Niestety nie. Tosa jak każdy molos dojrzewa psychicznie dość późno, a mianowicie około dwóch, a niektóre psy nawet trzech lat.
Często zdarza się, że tosa, z którą właściciele nigdy nie mieli problemów, jeśli chodzi o agresję, może w wieku 1,5-2 lat zmieniać swoje zachowanie.
Należy jednak pamiętać o korzeniach rasy tosa inu.
Są to japońskie psy bojowe, które do tej pory walczą w Japonii na ringach. Nie jest to jednak walka na śmierć i życie. Są to psie zapasy. Tosa walczy masą i psychiką - nigdy zębami.
Tosy, które podczas walki gryzły były dyskwalifikowane. Przeznaczenie tej rasy powoduje dzisiejsze problemy w stosunkach tosy do innych psów.
Jednak jak już pisałam, im tosa będzie miała większy, pozytywny kontakt z psami tym lepsze rokowania na przyszłość.
Jest jeszcze jedna zasada obowiązująca w świecie tos - nigdy nie skrzywdzi mniejszych psów, a także nie zacznie pierwsza bójki. To duża zaleta tej rasy.
Do konfliktu może dojść jedynie wtedy, gdy pies o podobnych gabarytach pierwszy zawarczy lub zaatakuje tosę. Jeśli natomiast chodzi o psy, z którymi tosa się wychowała, to nie ma obaw.

Poza tym tosa jest niezwykle wrażliwa. Potrafi po wejściu swego pana do domu zaobserwować jego humor i odpowiednio zareagować. Gdy przewodnik nie ma najlepszego humoru, tosa dość ostrożnie i bez większego entuzjazmu się z nim przywita. Lecz gdy jednak zauważy wesoły humor swego pana przywitaniom i radościom nie ma końca.
Zaletš tosy jest także jej czujność, gdy nastaje zmrok. Staje się wtedy niezwykle ostrożna, wyostrzają jej się zmysły. Tosa ma świetny wzrok i słuch - doskonale widzi w ciemnościach, najmniejszy ruch i szelest powoduje jej niezwykłą czujność.
Nie od szczenięcia tosa jest taka. Swoje zdolności stróżująco - obronne odkrywa z wiekiem. Kolejną zaletą tosy jest to, iż bardzo mało szczeka.
Czy to oznacza, że nie zaalarmuje przewodnika, gdy w pobliżu pojawi się intruz?
Tosa nie szczeka bez powodu, gdy w ciągu dnia przechodzi obcy obok ogrodzenia - nie będzie szczekać. Jednak, gdy zapadnie noc - tak. Gdy szczeka tosa nie należy tego bagatelizować. Należy sprawdzić co się dzieje, ponieważ jak już pisałam tosa nie szczeka bez powodu.

Poza tym tosa uwielbia swego pana, jego rodzinę i znajomych. Potrzebuje dużo kontaktu ze swym panem. Najlepiej by się czuła, gdyby mogła przez cały dzień chodzić za nim jak cień.
To wielki pieszczoch. Jest niesamowicie wrażliwa i bardzo przeżywa, gdy zostanie ukarana przez swego pana, choćby słownie.
Tosa uwielbia dzieci, cieszy ją każdy kontakt z małą istotą. W Stanach Zjednoczonych wykorzystywana jest o pracy z dziećmi autystycznymi.
Tosa to niezwykle wszechstronny, rodzinny, stróżujący i kochany pies. Taka jest cała prawda o rasie Tosa Inu.

Źródło: Opracowanie własne napisane przez Klubowicza Emilia"


Zostań Klubowiczem	Start · Tematy Czytelni · Linki www · Profil Klubowicza · Powrót do Serwisu