Czytelnia Serwisu Molosy.pl - Program wczesnych szczepień a socjalizacja szczeniąt

Olga napisał "Żywiołowo i z dużym powodzeniem, szczególnie w krajach anglosaskich rozwijająca się wiedza na temat zachowań zwierząt a w szczególności psów doprowadziła do wykorzystywania jej w sposób praktyczny. Specjaliści z dużą znajomością rzeczy i z coraz bardziej rozszerzającym się doświadczeniem nadają już tej dziedzinie status nauki. Pojawiają się liderzy ze swoimi oryginalnymi doświadczeniami i swoistą filozofią postępowania ze zwierzęciem, ośrodki, pojawiają się towarzystwa za jedno z zadań stawiające sobie szerzenie w sposób zorganizowany wiedzy na ten temat, jednocześnie pomagając w sytuacjach tej pomocy wymagających.

Jednym ze szczególnie interesujących przykładów tego typu towarzystw jest brytyjskie APBC( Association of Pet Behaviour Conseullors) współzałożone przez znanego już na naszym rynku autora dwóch popularnych książek o tematyce behawioralnej Johna Fishera. Towarzystwo zrzeszające w swoich szeregach specjalistów różnych dziedzin, teoretyków i praktyków , psychologów, zoopsychologów , antropozoologów, klinicystów psychologicznych i psychiatrycznych , również lekarzy weterynarii. Lekarze odgrywają niepoślednią rolę w zgłębianiu tych zagadnień. Wszak w dynamicznie na całym świecie rozwijającej się „weterynarii zwierząt towarzyszących” powstaje obok onkologii, stomatologii, kardiologii tak bardzo już w stosunku do dnia wczorajszego rozwiniętych dziedzin nauk weterynaryjnych nowa nisza- zoopsychologia, która epatuje, kusi i wciągnąć może tych z nas, którzy uznają, że jest to droga, na którą w swoim lekarskim życiu wkroczyć mogą. Warto, choćby z praktycznego punktu widzenia, albowiem spora część pacjentów odwiedzających lecznice ku utrapieniu właścicieli ma problemy z zachowaniem, jak również i cześć chorób „ klinicznych „ źródło swoje ma w problemach behawioralnych, jest jednakże jeszcze jedna rzecz, która może nas skłonić do zainteresowania się tym zagadnieniem, satysfakcja ze zgłębiania nowej dziedziny i choć w części doświadczenie uczucia brania udziału w czymś, co przypominać może czasy pionierów medycyny innych dziedzin nauki Pasteura,Kocha, Fleminga, Ehrlicha. Jednym słowem zgłębiając tą dziedzinę czekać nas może nowa zawodowa przygoda. Jednocześnie ważne jest, abyśmy mogli przynajmniej w stopniu podstawowym pomóc pacjentom mającym problemy z zaburzeniami w zachowaniu, a że tacy się pojawią lub już pojawiają jest rzeczą pewną. Pamiętajmy, że pies towarzyszy człowiekowi od kilkunastu tysięcy lat. Udomowiony około 12 tys. lat temu jest z nami na dobre i na złe. Rozwój cywilizacyjny obok niezaprzeczalnych korzyści niesie również sporo zagrożeń szczególnie w sferze psychiki często nie służąc „ dziecku natury, „ jakim jest człowiek a w jeszcze większym stopniu nie służąc psu, naszemu towarzyszowi. Ile problemów niesie cywilizacja naszym psom i iloma specyficznymi z tych powodów zaburzeniami w ich zachowaniu manifestuje się ten wpływ, w skali statystycznej obserwujemy to najczęściej my lekarze weterynarii podczas swojej codziennej praktyki w lecznicach. Naturalną koleją rzeczy jest, że mając pacjenta chorego chcemy mu pomóc. Mamy do dyspozycji leki psychotropowe, cały szereg procedur postępowania terapeutycznego, które pomagają w wielu sytuacjach zaburzeń behawioralnych. Pamiętajmy jednakże, że podstawowa zasada: lepiej zapobiegać niż leczyć i tutaj ma swoje zastosowanie i nie będzie przesadą twierdzić, że w przypadku zaburzeń zachowań ma znaczenie kluczowe. A w tym przypadku zapobiegać oznacza – wychowywać.
Kiedy zatem powinniśmy rozpocząć wychowywanie naszego pupila? Zauważmy, że ta strona życia psa bywa często zaniedbana. Trudno nie oprzeć się wrażeniu, iż tego, czego nie możemy bezpośrednio dostrzec, czyli psychiki zwierzęcia nie zastanawiamy się nad tym dopóki sami nie doświadczymy problemów związanych z „dziwnym„ zachowaniem psa. Z drugiej zaś strony rozwój fizyczny w pełni zauważony przez właściciela i wyraża się zainteresowaniem odpowiednią dietą, preparatami do pielęgnacji sierści czy zakupem niezbędnych akcesorii- takich jak smycz czy obroża.
A przecież od dnia narodzin rozwojowi fizycznemu zwierząt towarzyszy rozwój psychiczny.
Pytanie o właściwe wychowanie pojawia się w momencie pojawienia się pierwszych problemów związanych z zachowaniem często właściciel stara się je sam rozwiązać bazując na własnej intuicji, pytając o radę hodowcę, innych właścicieli psów czy tez lekarza weterynarii.
Niestety zdarza się, iż pewne utarte uniwersalne metody, które są stosowane w celu oduczenia psa pewnych niepożądanych zachowań tylko pogłębiają problem lub czasowo go maskują.
Niestety nie istnieje złoty środek na wszelkie problemy dotyczący wszystkich zwierząt.
Każdy gatunek jak i każdy osobnik ma całkiem inna konstrukcje psychiczną, motywację do nauki, dlatego tez przed przystąpieniem do szkolenia psa należy go najpierw dobrze poznać.
Jak wiadomo od dnia narodzin to matka uczy szczenięta reguł wzajemnych zasad współżycia i umiejętność funkcjonowanie w grupie, a nauka ta odbywa się przez zabawę.
Czas rozpoczęcia nauki jest następnym ważnym elementem, wpływających na wychowanie. Istnieje ryzyko, kiedy niestety zbyt późno rozpoczniemy edukacje naszego pupila kierując się obawą o zagrożenie jego zdrowia w kontakcie z potencjalnie groźnym środowiskiem, wtedy niesie to ze sobą pewne niebezpieczeństwo braku kontroli jego zachowania w przyszłości.
Kiedy zatem rozpocząć wychowywanie szczeniąt, przestrzegając przy tym zasad profilaktyki szczepień? Odpowiedź na to pytanie może być kluczowe w całym procesie wychowania szczenięcia, Zdecydowanie pomoże nam w tym znajomość poszczególnych faz życia.
Znajomość poszczególnych etapów życia zwierząt w połączeniu z odpowiednio wczesnym programem szczepień pozwalają nam na prawidłowa ekspozycję i bezpieczne wprowadzenie szczeniąt w nowe środowisko.
Okres socjalizacji u szczeniąt a szczepienia, w oparciu wczesny program szczepień rekomendowanych przez behawiorystów, jako najbardziej dopasowany do najważniejszych etapów życia psa.
Przykład szczepień wczesnych szczepionką Nobivac (program 3 stopniowy) w porównaniu z poszczególnymi etapami rozwoju psa.

1. 6-7 tyg. Nobivac Puppy DP
2. 9 tyg. Nobivac DHP
3. 12 tyg. Nobivac DHPPi+L
Etapy rozwoju psów
0. Okres prenatalny ( - 63- 0 dnia)
1. Okres neonatalny ( 0-14 dzień)
2. Okres przejściowy ( 2-3 tygodni)
3. Okres socjalizacji ( 3- do około 16 tygodni)
Okres socjalizacji jest najważniejszym etapem rozwoju, podczas którego zwierzęta uczą się funkcjonowania i życia w środowisku. W środowisku naturalnym najbardziej prawdopodobne jest życie tylko w obrębie własnego gatunku, ale w przypadku zwierząt domowych dotyczy to również współżycia z człowiekiem czy innymi zwierzętami. samochodów, piskiem hamulców, rowerzystami czy przejażdżka samochodem, autobusem, tramwajem.
Oczywiście nie możemy zaznajomić szczeniaka ze wszystkimi możliwymi sytuacjami, zdarzeniami, miejscami, ale szczenię odpowiednio wprowadzone zaadoptowane do nowego środowisko, jest chętne do poznawania nowego bezpiecznego świata, jest przy tym bardziej pewne siebie, przez co łatwiej ocenia realne zagrożenie a nie reaguje strachem, lękiem na nowe sytuacje są pewnych niepożądanych zachowań tylko pogłębiają problem lub czasowo go maskują. Niestety nie istnieje złoty środek na wszelkie problemy dotyczący wszystkich zwierząt.
Każdy gatunek jak i każdy osobnik ma całkiem inna konstrukcje psychiczną, motywację do nauki, dlatego tez przed przystąpieniem do szkolenia psa należy go najpierw dobrze poznać.
Jak wiadomo od dnia narodzin to matka uczy szczenięta reguł wzajemnych zasad współżycia i umiejętność funkcjonowanie w grupie, a nauka ta odbywa się przez zabawę.
Czas rozpoczęcia nauki jest następnym ważnym elementem, wpływajacych na wychowanie. Istnieje ryzyko, kiedy niestety zbyt późno rozpoczniemy edukacje naszego pupila kierując się obawą o zagrożenie jego zdrowia w kontakcie z potencjalnie groźnym środowiskiem, wtedy niesie to ze sobą pewne niebezpieczeństwo braku kontroli jego zachowania w przyszłości.
Kiedy zatem rozpocząć wychowywanie szczeniąt, przestrzegając przy tym zasad profilaktyki szczepień? Odpowiedź na to pytanie może być kluczowe w całym procesie wychowania szczenięcia, Zdecydowanie pomoże nam w tym znajomość poszczególnych faz życia.
Znajomość poszczególnych etapów życia zwierząt w połączeniu z odpowiednio wczesnym programem szczepień pozwalają nam na prawidłowa ekspozycję i bezpieczne wprowadzenie szczeniąt w nowe środowisko.
Okres socjalizacji u szczeniąt a szczepienia, w oparciu wczesny program szczepień rekomendowanych przez behawiorystów, jako najbardziej dopasowany do najważniejszych etapów życia psa.
Przykład szczepień wczesnych szczepionką Nobivac (program 3 stopniowy) w porównaniu z poszczególnymi etapami rozwoju psa
4. 6-7 tyg. Nobivac Puppy DP
5. 9 tyg. Nobivac DHP
6. 12 tyg. Nobivac DHPPi+L
Etapy rozwoju psów
0. Okres prenatalny ( - 63- 0 dnia)
1. Okres neonatalny ( 0-14 dzień)
2. Okres przejściowy ( 2-3 tygodni)
3. Okres socjalizacji ( 3- do około 16 tygodni)
4. Okres młodzieńczy –dojrzewania (16 tyg.- do osiągnięcia dojrzałości płciowej)
5. Okres dojrzałości społecznej -12-18 miesięcy po osiągnięciu dojrzałości płciowej
Okres socjalizacji jest najważniejszym etapem rozwoju, podczas którego zwierzęta uczą sie interakcji z innymi gatunkami. W środowisku naturalnym najbardziej prawdopodobne jest komunikowanie się i życie tylko w obrębie własnego gatunku, ale w przypadku zwierząt domowych dotyczy to również współżycia z innymi gatunkami na przykład z człowiekiem czy kotem.
W okresie socjalizacji zwierzę uczy się, w jaki sposób i jak należy zachowywać się w stosunku do innych zwierząt, podczas tego okresu pies rozwija zdolność komunikowania się, która jest niezbędną do zrozumienia i właściwej interpretacji zamierzeń innych zwierząt jak rówiez uczy zdolności do właściwej odpowiedzi, – czyli reakcji. Przyzwyczajenie jest następnym elementem socjalizacji, zachodzi wtedy, kiedy zwierzę jest przyzwyczajane to warunków środowiskowych, takich jak powtarzający się hałas i uczy się go ignorować, jako ze nie jest źródłem strachu czy bólu.
Zarówno socjalizacji jak i przyzwyczajanie powinny się odbywać w jak najwcześniejszym okresie życia, co pozwoli uniknąć ujawnienia się problemów behawioralnych w póżniejszym okresie.

Szczepienia a Socjalizacja
Młode zwierzęta są bardziej podatne na infekcje, ponieważ ich system immunologiczny nie jest jeszcze w pełni wykształcony. Zaraz po narodzeniu szczenięta otrzymują przeciwciała matczyne, które zabezpieczają je we wczesnym okresie życia. Ich poziom zmniejsza się po pewnym czasie, etap odporności biernej kończy się a nadchodzi czas uodpornienia czynnego, dlatego też stymulujemy układ immunologiczny szczeniąt za pomocą szczepień.
Niektóre szczepionki np.( Nobivac ) ze względu na swoją immunogenność w obliczu przeciwciał matczynych( MDA) pozwalają na wprowadzeniu programu szczepień już w 6 –tygodniu życia z b. dobrym już w tym wieku statystycznie pozytywnym skutkiem, a w przypadku szczeniąt „ trudnych”t.j. z bardzo wysokimi poziomami MDA zakończeniu programu szczepień już w 12 tyg. życia, co jest szczególnie godne uwagi, albowiem nawet tym „ trudnym „ pacjentom dajemy jeszcze szansę prawidłowej socjalizacji, a więc pełnego kontaktu z potencjalnie agresywnym zakaźnie środowiskiem ( vide etapy rozwoju psychicznego psa) nie obawiając się już o zdrowie szczeniaka, pozwalając jednocześnie na wczesną socjalizację szczeniąt. Przy konstruowaniu programu szczepień pozostaje do rozważenia fakt, w jakim stopniu potrafimy odróżnić czy mamy w gabinecie szczeniaka „ łatwego” z b. niskim poziomem MDA „ trafionego” już przy pierwszym szczepieniu niekoniecznie szczepionką o dużej immunogenności, czy też ze szczeniakiem „ trudnym”, który szczepionką o podwyższonej immunogenności ( typu Nobivac)zabezpieczony będzie w 12 tygodniu a mniej immunogenną dopiero w 16- 20 tygodniu. Wydaje się logiczne, że bez wiedzy diagnostycznej (w tym przypadku znajomości poziomu MDA ) program szczepienia należy raczej opierać na produkcie bardziej immunogennym dającym u statystycznego szczeniaka znaczne i istotne wyprzedzenie czasowe w powstaniu odporności poszczepiennej.
Izolacja szczeniąt do czasu, kiedy ich system odpornościowy zostanie całkowicie wykształcony, lub oczekiwanie na moment, kiedy poziom MDA przestanie przeszkadzać w powstaniu odpowiedzi czynnej do 16 – 20 tygodnia życia szczenięcia, może całkowicie zaburzyć prawidłowy rozwój psychiki psa, co z pewnością będzie miało odzwierciedlenie w jego późniejszym zachowaniu.
Tak, więc, musimy znaleźć odpowiedni kompromis miedzy potrzebą zabezpieczenia przez chorobami infekcyjnymi, a potrzebą właściwego rozwoju psychicznego naszego szczeniaka.
Przynajmniej jeden z elementów tej układanki jest w naszych, lekarskich rękach -profilaktyka. Tym bardziej zdając sobie sprawę z wagi zagadnienia powinniśmy zwrócić na nią naszą uwagę w aspekcie już nie tylko zdrowia, ale i wychowania szczeniąt.
W momencie pojawienia się problemów wychowawczych często właściciel stara się je rozwiązać bazując na własnej intuicji, pyta o radę hodowcę czy innych posiadaczy zwierząt.
Niestety najczęściej metody, które są stosowane w celu oduczenia zwierząt tych niepożądanych zachowań tylko pogłębiają problem lub czasowo go maskują.
Również czas, w którym zwracamy uwagę na wychowanie swojego psa, niestety zbyt późno, powoduje pewne niebezpieczeństwo braku kontroli jego zachowania w przyszłości.
Znajomość poszczególnych etapów życia zwierząt w połączeniu z odpowiednio wczesnym programem szczepień pozwalają nam na prawidłowa ekspozycję i bezpieczne wprowadzenie szczeniąt w nowy świat i środowisko.
Okres socjalizacji u szczeniąt a szczepienia, w oparciu wczesny program szczepień rekomendowanych przez behawiorystów, jako najbardziej dopasowany do najważniejszych etapów życia psa.
Okres socjalizacji jest najważniejszym etapem rozwoju, podczas którego zwierzęta uczą się funkcjonowania i życia w środowisku. W środowisku naturalnym najbardziej prawdopodobne jest życie tylko w obrębie własnego gatunku, ale w przypadku zwierząt domowych dotyczy to również współżycia z człowiekiem czy innymi zwierzętami.
W okresie socjalizacji zwierzę uczy się, w jaki sposób i jak należy zachowywać się w stosunku do innych zwierząt, podczas tego okresu pies rozwija zdolność komunikowania się, która jest niezbędną do zrozumienia i właściwej interpretacji zamierzeń innych zwierząt jak również uczy zdolności do właściwej odpowiedzi, – czyli reakcji na dany bodziec.
Przyzwyczajenie jest następnym elementem socjalizacji, zachodzi wtedy, kiedy zwierzę jest przyzwyczajane to warunków środowiskowych, takich jak powtarzający się hałas i uczy się go ignorować, jako że nie jest źródłem strachu czy bólu.
Zarówno socjalizacja jak i przyzwyczajanie powinny się odbywać w jak najwcześniejszym okresie życia, w czasie, kiedy CUN jest najbardziej chłonny na nowe bodźce, co pozwoli uniknąć ujawnienia się problemów behawioralnych w póżniejszym okresie. Dlatego tez szczenię w tym okresie powinno być exponowane na jak najwięcej odgłosów dnia codziennego, tj. odgłos pralki, suszarki, odkurzacza, muzyki, odgłosów z zewnątrz towarzyszących oczyszczaniu pojemników na śmieci, roboty drogowe. Szczenię powinno stykać się z innymi ludźmi, zarówno kobietami, mężczyznami, dziećmi, osobami starszymi, w okularach, z brodą, różnego wzrostu wysokich czy niskich. Zapoznanie szczeniaka z życiem na zewnątrz z gwarem ulicy, hałasem przejeżdżających samochodów, piskiem hamulców, rowerzystami czy przejażdżka samochodem, autobusem, tramwajem.
Oczywiście nie możemy zaznajomić szczeniaka ze wszystkimi możliwymi sytuacjami, zdarzeniami, miejscami, ale szczenię odpowiednio wprowadzone zaadoptowane do nowego środowisko, jest chętne do poznawania nowego bezpiecznego świata, jest przy tym bardziej pewne siebie, przez co łatwiej ocenia realne zagrożenie a nie reaguje strachem, lękiem na nowe sytuacje.

Autorzy: lek.wet. Agnieszka Janeczek lek.wet. Bogusław Zakrzewski

Źródło: http://www.weterynarz.med.pl"


Zostań Klubowiczem	Start · Tematy Czytelni · Linki www · Profil Klubowicza · Powrót do Serwisu